admin 
ผู้สูงวัย 312 คน เข้าร่วมโครงการ “ฮีโร่ผู้พิชิตขยะวัยเก๋า ปีที่ 2” ของอินโดรามา เวนเจอร์ส – ยังแฮปปี้ เรียนรู้การคัดแยกขยะและลงมือรวบรวมขวด PET ได้มากกว่า 8,000 ขวด ภายในภารกิจ 21 วัน โดย 92% ของผู้เข้าร่วมระบุว่าตั้งใจคัดแยกขยะต่อเนื่อง
ผู้สูงวัยกำลังมีบทบาทมากกว่าการเป็นผู้รับความรู้ด้านสิ่งแวดล้อม เมื่อโครงการ “ฮีโร่ผู้พิชิตขยะวัยเก๋า” ปีที่ 2 เปิดโอกาสให้คนวัย 55–79 ปี เปลี่ยนการเรียนรู้เรื่องรีไซเคิลเป็นการลงมือทำจริง โดยรวบรวมขวด PET ได้มากกว่า 8,000 ขวดภายในภารกิจ 21 วัน พร้อมต่อยอดความรู้สู่ครอบครัวและชุมชน
เปลี่ยนความรู้เรื่องขยะให้เป็นการลงมือทำ
อินโดรามา เวนเจอร์ส จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ ยังแฮปปี้ (YoungHappy) ขยายโครงการ “ฮีโร่ผู้พิชิตขยะวัยเก๋า” (Senior Waste Hero) เป็นปีที่ 2 เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้สูงวัยในการจัดการขยะและขับเคลื่อนเศรษฐกิจหมุนเวียน ภายใต้แนวคิด “ขยะไม่ไร้ค่า ถ้าเราคัดแยกเป็น”
โครงการในปีนี้มีผู้สูงวัยอายุระหว่าง 55–79 ปี จำนวน 312 คนจากทั่วประเทศเข้าร่วม ผ่านหลักสูตรฮีโร่ผู้พิชิตขยะ (Waste Hero Education) ของอินโดรามา เวนเจอร์ส ซึ่งปรับเนื้อหาให้เหมาะสมกับผู้สูงวัย โดยจัดการเรียนรู้ออนไลน์ 3 ครั้ง ครอบคลุมการคัดแยกขยะ ระบบจัดการขยะ ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และแนวทางลงมือแก้ไขปัญหา
นอกจากการเรียนรู้แล้ว ผู้เข้าร่วมยังทำ “ภารกิจเก็บขวด 21 วัน” ซึ่งสามารถรวบรวมขวด PET หลังการบริโภคได้มากกว่า 8,000 ขวด หรือประมาณ 150 กิโลกรัม เพื่อนำเข้าสู่กระบวนการรีไซเคิล
92% ตั้งใจคัดแยกขยะต่อเนื่อง
ผลการดำเนินงานที่โครงการรายงานไม่ได้มีเพียงปริมาณขวด PET ที่รวบรวมได้ แต่ยังรวมถึงผลตอบรับจากผู้เข้าร่วม โดยมีคะแนนความพึงพอใจเฉลี่ย 4.6 จาก 5 คะแนน และ 92% ระบุว่าตั้งใจจะคัดแยกขยะอย่างต่อเนื่องและเข้าร่วมกิจกรรมในอนาคต
ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนการตอบรับต่อกิจกรรมและความตั้งใจในการปรับพฤติกรรม อย่างไรก็ตาม ยังไม่ใช่หลักฐานยืนยันว่าผู้เข้าร่วมทั้งหมดจะคัดแยกขยะต่อเนื่องในระยะยาว เพราะข้อมูลต้นฉบับไม่ได้ระบุผลการติดตามพฤติกรรมหลังจบโครงการ
โครงการนี้ยังเชื่อมโยงกับเป้าหมายระดับโลกของอินโดรามา เวนเจอร์ส ที่ต้องการสร้างความตระหนักรู้และให้ความรู้ด้านการรีไซเคิลแก่ประชาชน 3.5 ล้านคนทั่วโลกภายในปี 2573 โดยให้ความสำคัญกับการเปลี่ยนความรู้ให้เป็นการลงมือทำในชีวิตประจำวัน
เมื่อผู้สูงวัยเป็นผู้ส่งต่อความรู้สู่ครอบครัว
อีกประเด็นสำคัญคือการมองบทบาทของผู้สูงวัยในฐานะผู้สร้างคุณค่าให้กับสังคม ไม่ใช่เพียงผู้รับความรู้หรือผู้ได้รับการสนับสนุน แต่เป็นผู้ที่สามารถนำประสบการณ์และสิ่งที่เรียนรู้ไปแบ่งปันกับสมาชิกในครอบครัวและคนในชุมชน
นวีนสุดา กระบวนรัตน์ รองประธานฝ่ายสื่อสารองค์กรและความรับผิดชอบต่อสังคม อินโดรามา เวนเจอร์ส ระบุว่า การทำให้การรีไซเคิลเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันในครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญ เพราะผู้สูงวัยสามารถช่วยส่งเสริมให้สมาชิกในบ้านคัดแยกขยะร่วมกันได้
แม้บริษัทจะมีเทคโนโลยีและความเชี่ยวชาญด้านการรีไซเคิล PET แต่ความสำเร็จของกระบวนการยังขึ้นอยู่กับความรู้ความเข้าใจของประชาชนในการคัดแยกขยะ เพื่อให้ขวดที่ใช้แล้วได้รับการรวบรวมและนำกลับเข้าสู่กระบวนการรีไซเคิลอย่างถูกต้อง
ด้าน ชาคิต พรหมยศ ประธานกรรมการผู้จัดการ ยังแฮปปี้ มองว่า ผู้สูงวัยเป็นกำลังสำคัญของสังคมที่สามารถส่งต่อประสบการณ์และความรู้ไปยังคนรุ่นต่อไปได้ โดยโครงการนี้มีเป้าหมายในการเสริมศักยภาพให้ผู้สูงวัยเห็นบทบาทของตนเองในการสร้างความเปลี่ยนแปลง ตั้งแต่ระดับบุคคล ครอบครัว ไปจนถึงชุมชน
ยังแฮปปี้ต้องการต่อยอดบทบาทดังกล่าวผ่านความร่วมมือระยะยาวระหว่างภาคส่วนต่าง ๆ เพื่อให้การเปลี่ยนแปลงที่เริ่มต้นจากโครงการสามารถดำเนินต่อไปได้อย่างต่อเนื่อง
ความร่วมมือที่เชื่อมสิ่งแวดล้อมกับสุขภาวะผู้สูงวัย
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) เป็นอีกหนึ่งพันธมิตรของโครงการ โดยสนับสนุนสถานที่ให้เป็นศูนย์การเรียนรู้และพื้นที่แลกเปลี่ยนประสบการณ์ เพื่อส่งเสริมให้ผู้สูงวัยนำความรู้ไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน
ความร่วมมือดังกล่าวเชื่อมโยงการจัดการขยะกับการมีส่วนร่วมของผู้สูงวัยในสังคม โดยอาศัยทั้งการเรียนรู้ การลงมือทำ และการถ่ายทอดความรู้ไปยังคนใกล้ตัว
จากจำนวนขวดสู่พฤติกรรมระยะยาว
สิ่งที่ควรติดตามต่อจากโครงการนี้ คือการนำความรู้ไปใช้จริงหลังสิ้นสุดกิจกรรม ผู้เข้าร่วมยังคงคัดแยกขยะต่อเนื่องหรือไม่ และสามารถขยายพฤติกรรมดังกล่าวไปสู่สมาชิกในครอบครัวและชุมชนได้มากเพียงใด
อีกประเด็นคือปริมาณขวด PET ที่รวบรวมได้จะถูกนำเข้าสู่กระบวนการรีไซเคิลจริงในสัดส่วนเท่าใด รวมถึงผลการดำเนินงานในปีถัดไปจะช่วยให้เห็นพัฒนาการของโครงการได้ชัดเจนขึ้นหรือไม่
หากมีข้อมูลติดตามผลในระยะยาว ก็จะช่วยประเมินได้มากขึ้นว่า การส่งเสริมให้ผู้สูงวัยเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ด้านสิ่งแวดล้อม สามารถเปลี่ยนจากกิจกรรมระยะสั้นไปสู่พฤติกรรมคัดแยกขยะที่ต่อเนื่องในครอบครัวและชุมชนได้เพียงใด
